DarkTravel_logo

Over Chernobyl

Over Discover Chernobyl.

Voorbeeld van een tweedaagse Chernobyl tour. We starten onze tour in Kiev. Alle papieren, vergunningen, accommodatie en transport werden op voorhand geregeld. In de ochtend worden we verwacht in de buurt van ons hotel in Kiev en maken we kennis met onze gids en de chauffeur. Onderweg naar Chernobyl krijgen we een film te zien waarbij ons geheugen opgefrist wordt en onze gids verteld ons nog enkele weetjes. Na een rit van drie uur staan we voor de ingang van de uitsluitingszone. Het avontuur kan beginnen

Het spookdorp Zalissya.

Na goedkeuring van alle documenten en vergunningen, rijden we het uitsluitingsgebied binnen.Wanneer je om je heen kijkt zul je niets zien waaruit blijkt dat hier een ramp heeft plaats gevonden. Straling is niet te zien en is daarmee een onzichtbare vijand. Daarom heeft onze gids een geigerteller bij die hij regelmatig checkt. Onze eerste stop maken we in het verlaten dorpje Zalissya en gaan op expeditie. Dit is eigenlijk een soort Urban Exploring en we vinden het al direct helemaal geweldig. De meeste huizen zijn helaas geplunderd. Dagen na de evacuatie kwamen plunderaars terug naar het gebied, waar alle bezittingen waren achtergelaten, en namen alles mee wat van waarde was. Later hebben de militairen alles vernietigd opdat het niet meer interessant zou zijn voor plunderaars. Toch vind je her en der nog wat oude spullen. Buiten staan enkele oude voertuigen te verroesten en gebouwen te verkommeren. De natuur neemt terug wat ooit van haar was. Een indrukwekkend begin

Chernobyl bezoeken.

Hoe vreemd het ook klinkt, je kan Chernobyl gewoon bezoeken. Dit kan echter alleen maar met een georganiseerde toer, anders geraak je er niet binnen. Na twee paspoortcontroles rij je Chernobyl stad binnen met verlaten straten, omsingeld door woud, hier en daar een oude Lada. Triestig stadje. Zeker als je weet dat er nog steeds mensen wonen: oudjes die persé wilden terugkeren, maar ook werklui. Die blijven er twee weken en keren dan terug voor een week. Ook al is de straling er binnen de perken, lange blootstelling is niet gezond. Op enkele honderden meter ligt een verlaten kinderdagverblijf, vreemd genoeg ook de plek waar nog steeds de hoogste straling gemeten wordt. Lugubere plek met achtergelaten poppen, verroeste bedden en ingevallen vloeren. Verderop staan de robots en de telegeleide voertuigen waarmee de site opgeruimd werd. Na een korte briefing rijden we door naar de ontplofte kerncentrale. Blijft toch een heel apart gevoel geven als je plots die wereldbefaamde toren ziet opduiken. Hier gingen enkele “vrijwilligers” als gekken tekeer om de rest van Europa voor een nog grotere ramp te behoeden. Hier word je toch even stil van. Naast de site staat ook de gigantische, nieuwe sarcofaag. Indrukwekkend bouwwerk

Pripyat: verlaten stad.

Op enkele kilometers van de reactor ligt het stadje Pripyat. Ooit een gezellige plek vol jonge gezinnen die goed geld wilden verdienen in de kerncentrale, maar nu een totaal verlaten stad waar de natuur opnieuw de bovenhand neemt. Lege straten, kapotte ramen, scheuren in de betonmuren; het geeft een bijzonder post-apocalyptisch gevoel. Onder begeleiding mochten we op expeditie: het ziekenhuis, een school, de sporthal, een café, het cultuurcentrum en het zwembad. Overal liggen achtergelaten spullen, kapotte meubels en werktuigen. Zelfs de botsauto’s en het reuzenrad van een pretpark staan er nog roest te verzamelen. Een paradijs voor fotografen dus. Zo moet het ongeveer voelen om in een verlaten wereld rond te dwalen. En toch blijft het indrukwekkend om zien. Akelig, luguber en tegelijk wondermooi. De schoonheid van verval. Maar vooral de stilte greep het meest aan. Zit je daar in een stad en hoor je helemaal niets. Twee realiteiten die eigenlijk niet bij elkaar passen. Interessant ook om zien hoe de natuur zich herstelde en zelfs de bovenhand nam. Vooral omdat er amper mensen zijn.

Het pretpark en zwembad.

De bekendste foto’s van Pripyat zijn natuurlijk die van het pretpark. Hier staan de botsauto’s te verkommeren en het reuzenrad dat nooit meer zal draaien. Via het pretpark lopen we naar het overwoekerd stadion waar ooit gevoetbald werd. Wanneer we uit de bossen ineens een tribune zien opdoemen beseffen we pas dat het veld zelf een bos is geworden. We bezoeken een school waar duizenden gasmaskers op de grond liggen en lopen naar het bekende zwembad dat inmiddels al jaren droog staat. Op het dak van deze flat hebben we een fraai uitzicht over Pripyat en de omliggende omgeving. In de verte zien we kernreactor nummer 4. De woningen van de flat zijn stuk voor stuk volledig geplunderd. Op de terugweg maken we nog een stop bij een nooit gebruikte koeltoren, gaaf om dit eens van binnen te zien.

Duga-radarstation.

Een van de meest geheime plekken in de uitsluitingszone van Chernobyl is het plaatsje Chernobyl 2. Deze plek stond niet op de kaart en was een verboden zone. Omwonenden wisten eigenlijk helemaal niet wat zich hier afspeelde. Hier stond het gigantische Duga-radarstation. Dit systeem traceerde ten tijde van de Koude Oorlog raketten met een atoomlading. Binnen twee tot drie minuten kon men de Sovjetleiding op de hoogte brengen zodat zij een tegenaanval konden ondernemen. Wij verkennen de ruimtes waar men het luchtruim afzocht naar verdachte objecten en waar de gigantische masten staan. Het is bizar om hier rond te lopen en je te realiseren hoe ver de Russen hun tijd vooruit waren, zeker op technologisch vlak. We verkennen enkele gebouwen waarbij we zeer interessante ruimtes zien met apparaten die werden gebruikt tijdens het spioneren. Lang niet alles is gesloopt. Her en der zijn posters met propaganda nog zichtbaar en sommige gigantische installaties zijn nog half intact. Het is intrigerend om langs de enorme Duga masten te lopen. De enorme staalconstructie is 460 meter lang en 100 meter hoog. Na de ramp werd de antenne gedeactiveerd en de technologie overbracht naar een andere locatie. In de verboden zone, bezoeken we het hotel, een flat en een school.

De sarcofaag van Kernreactor 4.

Ten tijde van het ongeluk waren enkele reactors nog in aanbouw. Deze werden daarna nooit voltooid. Rond de reactor nummer 4, waar de ramp plaatsvond, is een enorme betonnen sarcofaag gebouwd om de radioactieve stoffen af te schermen. De sarcofaag die we nu zien is recent geplaatst omdat de oude lekken vertoonde. De nieuwe sarcofaag is de grootste verplaatsbare constructie die de mens ooit heeft gemaakt. Het betonnen bouwwerk is 108 meter hoog, 162 meter lang en 257 meter breed. Met deze nieuwe sarcofaag hoopt men de komende 100 jaar alles veilig af te schermen. 33 jaar na de ramp stoot de reactor nog altijd radioactiviteit uit. Wanneer we van op een veilige afstand naar de reactors kijken zou je inderdaad niet zeggen dat we ons hier op enkele meters van een rampplek bevinden.

 

Het echte Chernobyl Epicentrum

Vanwaar Anatoly Dyatlov zijn collega's commandeerde en de situatie naar 's werelds meest (in)befaamde nucleaire explosie leidde. Die kamer, waar de AZ-5 (SCRAM) knop te laat werd ingedrukt. DE Controlekamer #4.

Al meer dan 30 jaar gesloten, nu veilig en open voor u om het meest epische deel van het Chernobyl-verhaal te bekijken. Een plaats waar de tijd stopte op het moment dat reactor 4 (op slechts 30 meter afstand) explodeerde en de geschiedenis van de mensheid en het lot van miljoenen mensen veranderde.

Chernobyl de moeite waard?

Wij hadden hoge verwachtingen van deze trip en ze zijn compleet waargemaakt. Sterker nog, wij vonden het echt geweldig. De geschiedenis van deze plek is behoorlijk intrigerend. Het is nauwelijks voor te stellen welke gevolgen de ramp die hier plaatsvond kon hebben voor heel Europa. Nog altijd zijn de gevolgen van de straling aanwezig, ook al zie je ze niet. Het lapje stof waar de geigerteller zo enorm bij aansloeg of de straling bij het Rode Bos. Het gevaar is er nog altijd. Stiekem op verkenning. Wij waren tijdens de gehele tour volledig in ons element. Wanneer wij de kans hebben om terug te keren, zullen wij het zeker nogmaals doen. Nog meer gebouwen ontdekken en nog meer foto’s maken. Wij vonden het echt een unieke reiservaring, één geweldige trip

Is het gevaarlijk om Chernobyl te bezoeken?

Het kan geen kwaad Chernobyl te bezoeken tijdens een excursie. De hoeveelheid radioactieve straling is namelijk verwaarloosbaar. De maximale hoeveelheid straling die je in het slechtste geval kán oplopen is 5 microSv, Tijdens het bezoek aan Chernobyl word je regelmatig gescreend. Als je goed naar de gids luistert, is er niets aan de hand. Je mag bijvoorbeeld geen dingen aanraken, want poppen, knuffels en boeken zijn met radioactieve straling besmet. Pas op voor paddenstoelen en trap niet in mosplekken. Tijdens de excursie heeft de gids steeds een geigerteller bij die automatisch gaat piepen als je in de buurt komt van teveel straling.